Fotografuję od ponad dwudziestu lat. Przez ten czas zmieniały się aparaty, technologia i sposoby oglądania świata. Nie zmieniło się jedno – potrzeba zatrzymania się na chwilę i uważnego spojrzenia. Fotografia nigdy nie była dla mnie wyłącznie dokumentowaniem rzeczywistości. Jest próbą zrozumienia świata, ludzi i samego siebie. Czasem szukam ciszy ukrytej w krajobrazie. Czasem historii zapisanych w twarzach. Innym razem próbuję nadać kształt emocjom, które trudno opisać słowami. Inspirują mnie miejsca, do których większość ludzi przechodzi obojętnie. Puste drogi. Poranne mgły. Światło pojawiające się tylko na kilka sekund. Ludzie zamyśleni, nieświadomi obecności aparatu. Chwile pomiędzy wydarzeniami, kiedy świat przestaje się spieszyć. Duży wpływ na moje spojrzenie mają również literatura, malarstwo i kino. Fascynują mnie obrazy, które pozostawiają przestrzeń do interpretacji i nie odpowiadają na wszystkie pytania. Zdjęcie nie musi wszystkiego tłumaczyć. Czasem wystarczy, że zatrzyma na moment i pozwoli odbiorcy dopowiedzieć własną historię. Nie szukam idealnych kadrów. Szukam prawdziwych emocji, światła, atmosfery i znaczeń ukrytych pod powierzchnią codzienności. Bo właśnie tam najczęściej znajdują się historie warte opowiedzenia.